هدست واقعیت مجازی Vive در زمانی معرفی شد که HTC به دنبال ساختن مسیری تازه در بازار فناوری بود؛ مسیری که از گوشی های هوشمند فراتر می رفت و به واقعیت مجازی می رسید.
هدست واقعیت مجازی Vive فعلا از دو هدست رقیب خود حسابی عقب است.
اخیرا مدیر عامل HTC به خبرگزاری Telegraph گفته است که می خواهند تمرکز خود را از روی گوشی های هوشمند بردارند و از این پس به طور جدی روی هدست های واقعیت مجازی کار کنند.
«چر وانگ» (Cher Wang)، به Telegraph گفته است: «بله، گوشی های هوشمند هم مهم هستند، اما ساخت دستگاه هایی مثل گجت های هوشمند و هدست های واقعیت مجازی که وسایل جانبی دستگاه های دیگر محسوب می شوند، درجه اهمیت بالاتری دارند.»
تحلیل راهبردی HTC
۵ نکته مهم درباره هدست واقعیت مجازی Vive
چرا HTC از گوشی های هوشمند به واقعیت مجازی توجه کرد؟
خبر تمرکز HTC بر هدست های واقعیت مجازی را باید در بستر شرایط آن شرکت در زمان انتشار گزارش بررسی کرد. آن دوره، گوشی های هوشمند HTC فروش قدرتمندی نداشتند و رقابت در بازار موبایل فشرده شده بود. شرکت در همان حال می خواست حوزه هایی را پیدا کند که در آن ها فرصت بیشتری برای ساخت محصول متفاوت و ایجاد جایگاه تازه داشته باشد.
این تصمیم به معنای کنار گذاشتن فوری گوشی ها نبود. وانگ در گفت و گو با Telegraph تاکید کرد که موبایل همچنان اهمیت دارد، اما گجت های هوشمند و هدست های واقعیت مجازی نیز می توانند نقش مهمی در آینده شرکت داشته باشند. بنابراین، صحبت او بیشتر درباره تغییر اولویت ها و گسترش سبد محصولات بود تا اعلام توقف کامل فعالیت در بازار تلفن همراه.
در این چارچوب، Vive فقط یک وسیله جانبی نبود؛ محصولی بود که می توانست تجربه ای متفاوت از کار با نمایشگرهای معمولی ارائه کند. واقعیت مجازی کاربر را در یک محیط دیجیتال قرار می دهد و به همین دلیل با شیوه استفاده از گوشی یا رایانه تفاوت دارد. ورود به این حوزه برای HTC فرصتی بود تا به جای رقابت صرف بر سر فروش گوشی، در شکل گیری یک بازار نوظهور نقش بگیرد.
بررسی خبر معرفی Vive فقط به مشخصات یک هدست محدود نمی شود. این تصمیم، هم به شرایط تجاری HTC مربوط است و هم به همکاری های لازم برای ساخت یک تجربه واقعیت مجازی. نکته های زیر کمک می کنند هدف شرکت، جایگاه محصول و محدودیت های مسیر را بهتر درک کنیم.
۱. تغییر تمرکز، به معنای ترک کامل بازار موبایل نبود
اظهارات چر وانگ درباره افزایش اهمیت گجت های هوشمند و هدست های واقعیت مجازی، نشانه بازنگری در اولویت های HTC بود. شرکت در برابر بازاری قرار داشت که در آن رقابت بر سر قیمت، تبلیغات و سهم بازار شدید بود. چنین فضایی می توانست سودآوری و دیده شدن یک سازنده را دشوار کند، به ویژه اگر رقبای بزرگ منابع بازاریابی بیشتری در اختیار داشتند.
برای مثال، اگر شرکتی در بازار اصلی خود با رشد محدود روبه رو شود، ممکن است بخشی از سرمایه و نیروی انسانی را به محصولات مکمل اختصاص دهد؛ بدون آنکه فعالیت قبلی را یک شبه متوقف کند. حرف وانگ را نیز باید به همین شکل خواند: گوشی ها همچنان مهم بودند، اما HTC می خواست برای فناوری های پوشیدنی و واقعیت مجازی جایگاه بالاتری در برنامه های آینده خود در نظر بگیرد.
۲. همکاری با Valve بخشی از هویت Vive بود
هدست Vive با همکاری شرکت بازی سازی «والو» (Valve) ساخته می شد. این همکاری اهمیت داشت، چون توسعه یک هدست واقعیت مجازی تنها به طراحی سخت افزار خلاصه نمی شود. تجربه کاربر به محتوای سازگار، نرم افزار، بازی ها و هماهنگی میان اجزای مختلف وابسته است. حضور یک شرکت فعال در صنعت بازی می توانست به توسعه این بخش ها کمک کند.
یک نمونه ساده را می توان در خرید کنسول بازی دید: قدرت دستگاه به تنهایی برای خریدار کافی نیست و بازی های قابل استفاده نیز بر تصمیم او اثر می گذارند. به همین ترتیب، هدست واقعیت مجازی بدون محتوای مناسب ممکن است پس از مدتی جذابیت خود را از دست بدهد. همکاری HTC و Valve از این جهت قابل توجه بود که نشان می داد شرکت برای ساخت یک تجربه کامل تر، به مشارکت بیرونی هم نیاز دارد.
۳. Vive وارد رقابتی تازه و پرهزینه می شد
طبق گزارش، Vive قرار بود با هدست Rift شرکت Oculus و PlayStation VR شرکت سونی رقابت کند. این رقابت تنها بر سر نام و طراحی نبود؛ شرکت ها باید هم محصول قابل استفاده عرضه می کردند و هم کاربران را قانع می کردند که برای تجربه واقعیت مجازی هزینه کنند. در بازار نوظهور، آگاهی کاربران و دسترسی به محتوا به اندازه خود دستگاه اهمیت دارد.
برای نمونه، کاربری که میان چند هدست انتخاب می کند، ممکن است درباره بازی های در دسترس، سازگاری دستگاه ها، سهولت راه اندازی و پشتیبانی نرم افزاری پرس وجو کند. اگر محصولی در یکی از این زمینه ها ضعیف باشد، حتی فناوری جذاب آن هم لزوما به فروش گسترده منجر نمی شود. از همین رو، رقابت Vive با Oculus و Sony باید به عنوان رقابتی بر سر کل تجربه کاربری فهمیده شود، نه فقط مقایسه یک قطعه سخت افزاری.
🎮
HTC Vive
هدست واقعیت مجازی HTC با همکاری Valve ساخته می شد.
🎯
Oculus Rift
یکی از دو رقیبی بود که در گزارش نام برده شد.
🎵
PlayStation VR
هدست واقعیت مجازی شرکت سونی و رقیب دیگر Vive بود.
۴. فشار رقابتی بازار موبایل، یکی از دلایل تغییر مسیر بود
وانگ مشکل بازار موبایل را رقابت شدید توصیف کرد و به هزینه های بازاریابی و تبلیغات شرکت هایی مانند اپل و شیائومی اشاره داشت. او همچنین از تعداد زیاد رقبای چینی گفت. این توضیحات نشان می دهد که HTC، فشار موجود در بازار گوشی را تنها به کیفیت محصول نسبت نمی داد؛ توانایی سرمایه گذاری و رساندن پیام محصول به مشتری هم در رقابت اثرگذار بود.
برای مثال، ممکن است دو گوشی در برخی قابلیت ها به هم نزدیک باشند، اما یکی از آن ها به دلیل تبلیغات گسترده تر، شبکه فروش بهتر یا شناخت بیشتر میان خریداران، توجه بیشتری جلب کند. در چنین وضعیتی، سازنده کوچک تر باید راهی برای متمایز شدن پیدا کند. ورود به حوزه واقعیت مجازی می توانست برای HTC فرصتی باشد تا در بازاری با قواعد متفاوت، از تجربه فنی و همکاری های خود بهره ببرد.
۵. پیش فروش تنها آغاز سنجش بازار بود
بر اساس متن گزارش، HTC قرار بود پیش فروش Vive را از ۲۹ فوریه آغاز کند. آغاز پیش فروش را نباید با موفقیت قطعی محصول یکی دانست؛ این مرحله بیشتر فرصتی برای معرفی دستگاه، سنجش علاقه خریداران و آماده سازی عرضه است. نتیجه نهایی به عواملی مانند قیمت، دسترسی، محتوای قابل استفاده و تجربه واقعی کاربران بستگی دارد.
برای نمونه، اگر علاقه مندان محصول را پیش خرید کنند اما بعدا با کمبود محتوا یا دشواری راه اندازی روبه رو شوند، رضایت آن ها ممکن است کاهش یابد. برعکس، عرضه محتوای جذاب و پشتیبانی قابل اتکا می تواند توجه اولیه را به استفاده مداوم تبدیل کند. بنابراین، پیش فروش را باید بخشی از مسیر تجاری Vive دید، نه معیاری کامل برای داوری درباره آینده آن.
۲۹ فوریه
تاریخ اعلام شده برای آغاز پیش فروش
۲ هدست
رقیب نام برده شده در گزارش
۱ همکاری
همکاری HTC با Valve
نقاط قوت راهبرد HTC و هدست Vive
مهم ترین فرصت Vive این بود که HTC می توانست از فضای تکراری رقابت گوشی ها فاصله بگیرد و محصولی با شیوه استفاده متفاوت عرضه کند. واقعیت مجازی به کاربر امکان می دهد در محیط دیجیتال حضور دیداری داشته باشد و با محتوا به شکل تازه ای تعامل کند. چنین تجربه ای می توانست برای بازی و سرگرمی جذاب باشد و در ادامه کاربردهای دیگری نیز پیدا کند.
این تفاوت به شرکت امکان می داد تصویر برند خود را فراتر از تلفن همراه توسعه دهد. البته متمایز بودن، به تنهایی تضمین موفقیت نیست؛ اما در بازاری که محصولات بسیاری شباهت دارند، داشتن حوزه ای تازه می تواند توجه رسانه ها، توسعه دهندگان و کاربران علاقه مند را جلب کند.
همکاری با Valve امکان پیوند دادن توان طراحی محصول با دانش صنعت بازی را فراهم می کرد. چنین مشارکتی می تواند به سازگاری بهتر دستگاه و محتوا کمک کند و نیازهای کاربران را زودتر به تیم های سازنده منتقل سازد. برای یک پلتفرم تازه، این ارتباط اهمیت دارد؛ زیرا تجربه نهایی از تعامل سخت افزار، نرم افزار و محتوای قابل اجرا شکل می گیرد.
از نگاه راهبردی، مشارکت همچنین می تواند بخشی از ریسک ورود به یک بازار جدید را کاهش دهد. هر شرکت می تواند بخشی از تجربه خود را وارد پروژه کند؛ با این حال، هماهنگی میان طرف ها و روشن بودن مسئولیت ها نیز ضروری است. موفقیت چنین همکاری ای به کیفیت اجرای آن وابسته می ماند، نه صرفا به شناخته شدن نام شرکت های حاضر.
اگر بازار واقعیت مجازی رشد می کرد، هدست ها می توانستند راهی برای تنوع بخشیدن به کسب وکار HTC باشند. وابستگی به یک دسته محصول، شرکت را در برابر تغییر سلیقه کاربران و افت فروش آسیب پذیر می کند. توسعه محصولات مکمل و حوزه های جدید ممکن است این وابستگی را کمتر کند و زمینه ای برای همکاری های تازه به وجود آورد.
این مزیت به معنای درآمد فوری یا تضمین سود نیست. ورود به بازار تازه به هزینه توسعه، بازاریابی و پشتیبانی نیاز دارد و بازگشت سرمایه آن ممکن است زمان بر باشد. ارزش راهبردی Vive در آن مقطع بیشتر به ایجاد امکان تازه برای شرکت مربوط می شد؛ امکانی که باید با تقاضای واقعی کاربران و تداوم سرمایه گذاری همراه می شد.
ورود در مراحل اولیه یک فناوری می تواند به برند فرصت دهد تا پیش از اشباع بازار، ارتباط خود را با کاربران و توسعه دهندگان شکل دهد. شرکت هایی که زودتر وارد می شوند، گاهی در تعریف انتظارات بازار و جلب توجه رسانه ها نقش پیدا می کنند. برای HTC، Vive می توانست وسیله ای برای معرفی دوباره توانایی های شرکت در حوزه فناوری باشد.
در عین حال، حضور زودهنگام با عدم قطعیت همراه است. ممکن است استانداردها تغییر کنند، تقاضا کمتر از پیش بینی باشد یا راهکارهای رقیب محبوب تر شوند. به همین دلیل، جایگاه یابی اولیه زمانی سودمند است که شرکت بتواند بر پایه بازخورد کاربران، محصول و خدمات خود را بهبود دهد.
💡
تمایز محصول
Vive تجربه ای متفاوت از کار با گوشی های هوشمند ارائه می کرد.
🤝
همکاری صنعتی
Valve در ساخت هدست واقعیت مجازی با HTC همکاری داشت.
🚀
تنوع کسب وکار
تمرکز تازه می توانست وابستگی شرکت به موبایل را کمتر کند.
📡
بازار نوظهور
ورود زودهنگام فرصتی برای ساختن جایگاه تازه فراهم می کرد.
محدودیت ها و چالش های مسیر Vive
در گزارش، Oculus و سونی به عنوان رقیبان Vive معرفی شده اند. حضور شرکت هایی با برند شناخته شده و منابع قابل توجه می توانست کار HTC را دشوار کند. رقابت در این بازار به کیفیت دستگاه محدود نبود و توان تامین محتوا، بازاریابی، پشتیبانی و دسترسی به مشتریان نیز اهمیت داشت.
به همین دلیل، ارزیابی Vive باید در مقایسه با کل اکوسیستم رقیبان انجام می شد. اگر کاربر دستگاهی را انتخاب کند که بازی ها و خدمات مورد علاقه اش را در اختیار دارد، ممکن است همان تجربه را به گزینه ای تازه ترجیح دهد. HTC برای رقابت پایدار نیاز داشت علاوه بر سخت افزار، دلایل روشنی برای انتخاب پلتفرم خود ارائه کند.
واقعیت مجازی برای کاربر تنها زمانی ارزشمند است که محتوای مناسبی برای تجربه کردن وجود داشته باشد. تهیه بازی ها و برنامه های سازگار، دسترسی آسان به آن ها و به روزرسانی مداوم می تواند بر رضایت خریدار اثر بگذارد. اگر محتوای در دسترس محدود باشد، حتی یک هدست جالب نیز ممکن است به وسیله ای کم استفاده تبدیل شود.
هزینه کل تجربه نیز باید در نظر گرفته شود. خریدار معمولا فقط قیمت هدست را نمی سنجد و ممکن است هزینه تجهیزات سازگار، فضای لازم و محتوای قابل خرید را هم محاسبه کند. این عوامل می توانند پذیرش عمومی فناوری را کند کنند؛ به ویژه زمانی که کاربر هنوز مطمئن نیست استفاده روزمره از واقعیت مجازی برایش ارزش هزینه کردن دارد.
هنگام ورود یک فناوری تازه، میزان علاقه رسانه ها همیشه با تقاضای واقعی خریداران برابر نیست. بخشی از کاربران ممکن است از تجربه اولیه هیجان زده شوند، اما برای خرید نهایی درباره قیمت، راحتی استفاده و کاربردهای مداوم تردید داشته باشند. شرکت باید میان توجه اولیه و پذیرش پایدار تفاوت بگذارد.
برای HTC، این عدم قطعیت اهمیت ویژه ای داشت؛ چون شرکت می خواست در شرایط دشوار بازار موبایل مسیر تازه ای پیدا کند. اگر منابع زیادی به محصولی اختصاص داده شود که بازار آن هنوز تثبیت نشده، فشار مالی و اجرایی افزایش می یابد. برنامه ریزی مرحله ای و توجه به بازخورد خریداران می توانست به مدیریت این ریسک کمک کند.
۰۱
تمایز
تجربه ای تازه
فاصله گرفتن از الگوی معمول گوشی های هوشمند
۰۲
همکاری
پیوند با Valve
استفاده از همکاری با یک شرکت بازی سازی
۰۳
تنوع
گسترش محصولات
توجه به گجت ها در کنار فعالیت موبایلی
۰۴
رقابت
ورود به بازاری تازه
ساختن جایگاه در حوزه واقعیت مجازی
۰۵
برند
نمایش توان فناوری
معرفی HTC فراتر از سازنده گوشی
خبر برنامه HTC برای پیش فروش Vive، تصویری از شرکتی را نشان می داد که می خواست در کنار گوشی های هوشمند، حوزه های دیگری را نیز جدی بگیرد. چر وانگ از اهمیت گجت های هوشمند و هدست های واقعیت مجازی سخن گفت و رقابت شدید موبایل را یکی از دلایل بازنگری در اولویت ها دانست. همکاری با Valve نیز نشان می داد که شرکت برای توسعه تجربه واقعیت مجازی به مشارکت تخصصی نیاز دارد.
با این حال، معرفی هدست و آغاز پیش فروش به تنهایی تضمین نمی کرد که Vive بتواند در بازار موفق شود. رقابت با Oculus و PlayStation VR، هزینه های توسعه، دسترسی به محتوای جذاب و پذیرش کاربران همگی در نتیجه اثر داشتند. از این رو، تصمیم HTC را بهتر است تلاشی برای تنوع بخشیدن به کسب وکار و ورود به بازاری نوظهور بدانیم؛ تلاشی که نتیجه آن به کیفیت اجرا و تداوم پشتیبانی وابسته بود.
در نتیجه، هدست واقعیت مجازی Vive برای HTC فقط یک محصول تازه نبود؛ بخشی از برنامه شرکت برای یافتن فرصت های جدید در زمانی بود که رقابت گوشی های هوشمند دشوار شده بود. بررسی این تصمیم نشان می دهد که نوآوری زمانی ارزش تجاری پیدا می کند که محصول، محتوا، همکاری و نیاز واقعی کاربران در کنار هم قرار بگیرند.
نگاهی فراتر از مشخصات یک هدست
مسیر Vive نشان می دهد که موفقیت در واقعیت مجازی به هماهنگی محصول، محتوا، همکاری صنعتی و تقاضای کاربران وابسته است.
مشاهده سوالات متداول ←
سوالات متداول هدست واقعیت مجازی Vive
چرا HTC روی هدست واقعیت مجازی Vive تمرکز کرد؟
HTC در آن زمان با رقابت شدید و فروش نامطلوب گوشی های هوشمند روبه رو بود و می خواست حوزه های دیگری مانند گجت های هوشمند و واقعیت مجازی را جدی تر دنبال کند. چر وانگ تاکید کرده بود که این تغییر اولویت به معنای بی اهمیت شدن موبایل نیست.
Vive با کدام شرکت ساخته می شد؟
هدست Vive با همکاری شرکت بازی سازی Valve ساخته می شد. چنین همکاری ای برای پیوند دادن سخت افزار با نرم افزار و محتوای واقعیت مجازی اهمیت داشت.
رقیبان نام برده شده برای Vive چه محصولاتی بودند؟
در گزارش، Oculus Rift و PlayStation VR شرکت سونی به عنوان دو رقیب Vive معرفی شده بودند. رقابت میان این محصولات به تجربه کلی، محتوا و پشتیبانی نیز وابسته بود، نه فقط سخت افزار.
پیش فروش Vive چه زمانی قرار بود آغاز شود؟
طبق متن گزارش، HTC برنامه داشت پیش فروش هدست را از ۲۹ فوریه آغاز کند. پیش فروش به تنهایی نشانه موفقیت قطعی محصول نبود و تنها یکی از مراحل عرضه به شمار می رفت.
آیا تمرکز بر Vive به معنای توقف تولید گوشی های HTC بود؟
خیر. اظهارات چر وانگ نشان می داد که گوشی های هوشمند همچنان مهم هستند، اما شرکت می خواست اهمیت بیشتری برای گجت های هوشمند و هدست های واقعیت مجازی قائل شود. این صحبت بیشتر به تغییر اولویت ها اشاره داشت، نه اعلام توقف کامل فعالیت موبایلی.